Po (co ten) twór

nocą potwór pokazał twarz

paszcza mrozu pożarła kwiaty

kochane, cudowne, czerwone… moje 

srebrność szronu pokonała uśmiech lata

o świcie zamilkła pieśń życia…

płacze cały świat

kwiatki moje – wasze łzy, moje łzy

zimowych łez pełen świat

potwór jesiennych smutków

po (co ten) twór bezlitosny?

zabrał mi mój świat, moją sensowność

po co takie twory stworzył Ktoś?

potworów takich pełen świat

zimnych drani,

smutnych nocy,

martwych dni

kwiaty pomarzły

tylko psy szczekają

saniami sunie zimna Pani

po co komu taki Twór?

potwór zimy powraca

i zabiera kwiaty… moje 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

17 + 4 =