Zaproszenie na rekolekcje do Łodzi

Czas Pasyjny, czyli inaczej Wieki Post, jest najbardziej uwewnętrznionym okresem roku kościelnego.Duchowy wysiłek 40-tu dni pasyjnej ciszy i modlitwy skoncentrowany jest na samopoznaniu i szukaniu pokornej odpowiedzi na pytanie: Kim jestem?A inaczej: Czy jestem prawdziwy? Nie inaczej będzie podczas pasyjnych rekolekcji u Tęczowych Społeczników w Łodzi, które odbędą się w dniach od 13 do 17 marca 2024 r. Tematem czterodniowych ćwiczeń duchowych będzie prośba: „Poszukajcie wpierw Królestwa Bożego w sobie”.

Gdy czujesz się wzgardzony i opuszczony: „Poszukaj wpierw Królestwa Bożego w sobie”.

Gdy czujesz się smutny i zawiedziony: „Poszukaj wpierw Bożej obecności w sobie”.

Gdy jesteś wykluczony i samotny: „Wpierw poszukaj Boga w sobie” a doświadczysz odmiany, rozradowania, pocieszenia, przytulenia, udomowienia.

Drogą do odmiany jest prawda, którą wyrażają nasze myśli i emocje, zapisane w ciele i odczuwane przez nie.Tam można odnaleźć odpowiedź na pytanie: „Kim jestem naprawdę?”. Dlatego podczas marcowych rekolekcji poszukamy w sobie prawdziwych emocji, pracując z ciałem z pomocą tańca, a także uświadamiając sobie życiowe przekonania,którymi niestety oceniamy jakość życia i codziennych doświadczeń. To z nich biorą się potem emocje, która rządzą nie tylko naszymi ciałami, ale także wyborami i jakością życia. Punktem kulminacyjnym jak zawsze będzie społeczność wokół stołu. Dla chętnych także tego stołu, który nazywamy eucharystycznym, czyli wdzięcznym za Bożą obecność w nas, która wszystko zmienia i rozjaśnia perspektywę. Gdy odnajdziesz Boga w sobie, jednocześnie odnajdziesz siebie w prawdzie. Zobaczysz tęczę nad przyszłością Twej życiowej drogi.

Program przedstawia się następująco:

W środę o godz. 18-tej zapraszamy na Intuicyjny Taniec Emocji , a po nim o godz. 20-tej na kolację .

W czwartek o 9-tej rozpoczynamy Liturgią Jutrzni a po niej zapraszamy na śniadanie i pierwsze zajęcia z Jadwigą Sobieszczuk Roztańcz Swoje Emocje . O 12-tej rozpocznie się obiad a po nim wybieramy się do stadniny koni, co ma związek z warsztatami. O godzinie 16.30 planujemy podwieczorek i wycieczkę do lasów łagiewnickich w Łodzi, do kaplicy świętego Antoniego, gdzie w ramach rekolekcji przeżyjemy Nabożeństwo Ostatniej Wieczerzy Pańskiej pod przewodnictwem ks. Haliny Radacz. Początek o godz. 20-tej. Rekolekcje poprowadzi Marek Uglorz.

W piątek rozpoczynamy Jutrznią o 8 -mej rano, z rekolekcjami ks. Haliny Radacz . O godzinie 9 -tej śniadanie a po śniadaniu zapraszamy na Intuicyjny Taniec po Emocjach pod wodzą Jadwigi Sobieszczuk. Po zajęciach tanecznych wykład Marka Uglorza o emocjach Myśl Odczuwaj Działaj. Następnie o godzinie 14 -tej obiad a po obiedzie kolejny Taniec po Emocjach oraz wykład Marka Uglorza Myśl Odczuwaj Działaj. Wieczorem o godzinie 21-ej zapraszamy na Ekumeniczne Nabożeństwo Pasyjne/Męki Pańskiej z Eucharystią i Biblijną Drogą Krzyżową, ułożoną przez Benedykta XVI. (Nabożeństwo piątkowe NIE będzie transmitowane) Nabożeństwo – prócz rozważań – będzie miało charakter kontemplacyjny (doświadczymy ciszy ).

W sobotę o godz. 8-mej zapraszamy na jutrznię oraz śniadanie a po śniadaniu Godzinę Biblijną oraz wycieczkę ( jej szczegóły podamy w późniejszym czasie) . Po obiedzie zapraszamy serdecznie na Intuicyjny Taniec po Emocjach i na kolejną Godzinę Biblijną , zaś o godzinie 20 -tej na Liturgię Ciszy z Kanonami Taize i Eucharystią , prowadzoną przez ks. Halinę Radacz.

Niedzielę rozpoczniemy Tańcem Intuicyjnym . Po nim zapraszamy na śniadanie oraz niedzielne nabożeństwo.

Zapisy pod numerem 575-730-548

Zazdrość

Myślisz, że nie kradniesz?

Owszem, częściej niż myślisz.

Gdy zazdrościsz zawsze kradniesz

to czego nie masz i czym nie jesteś.  

Nie szkoda Ci życia, Zazdrośnico/ku?

Wciąż tracisz siły i czas, aby mieć, czego nie masz.

I co z tego, że mają to inni, skoro Ty masz coś,

czego oni nie mają i nigdy mieć nie będą?

Sądzisz, że inni są żywotniejsi i radośniejsi?

Myślisz: Dlatego, że mają to coś, czego ja nie mam.

Pomyśl: Przecież oni nie marnują życia na kradzież!

Nie naśladują i nie udają, po prostu są sobą.

Kradniesz zawsze, nie rozwijając siebie.

Kradniesz, marnując siły i czas,

aby mieć i być na podobieństwo.  

Tymczasem Twój skarb czeka w Tobie!

W Twoim humusie (byciu ziemianinem),

ukryta jest prawda Twej duszy.

Poszukaj jej i usłysz jej cichą pieśń

a potem wyśpiewaj najgłośniej jak potrafisz.

Skarbem jest Boży obraz w Tobie.

Zazdrośnico/ku użyj go, żeby nie kraść.

Opowiedz swoją historię, prawdziwą.

Szczerością bycia odkryjesz obfitość w sobie.

Po prostu bądź i wierz

Pewnie ego Cię mami i zwodzi,

podpowiadając co rusz nowe sztuczki:

– jesteś oświecona/y, już niczego nie rób;

– jesteś zbawiona/y, już niczego nie musisz;

– jesteś święta/y, Tobie zło nie grozi;

– jesteś doskonała/y, znasz się na rzeczy.

Może właśnie tak Cię gubi,

jednak może też inaczej:  

– wyrzeknij się świata i schowaj do bezpiecznej przystani;

– ćwicz ciało i powtarzaj mantry, a będziesz zdrowa/y;

– naucz się oddychania, żeby kundalini płynęła przez ciało;

– zacznij pozytywnie myśleć, a spotka Cię szczęście.

Wiele duchowych sztuczek zna Twoje ego.

Jeśli im ufasz, nie dziw się, że jesteś

zmęczona/y „technikami lewitacji” nad

silną grawitacją codziennego życia.

Zaczynasz innym zazdrościć radości i powodzenia?

Rzygać Ci się chce „świętymi słowami”, które do niczego nie prowadzą?

A może „świętymi wyborami”, które niczego nie zmieniają?

To znak, że już najwyższy czas na prawdziwe życie.

Bądź aktywnym uczestnikiem świata.

Miej codziennie obowiązki i zajęcia.

Szanuj wszystkie stworzenia i wybaczaj bez końca.

Dotykaj bolące miejsca i całuj łzawiące oczy.

Na co dzień praktykuj świadomą miłość,

bo jest najlepszą formą medytacji i uważności.

Niczego nie oceniaj, ale wszystkiego bądź świadoma/y.

Po prostu bądź i wierz. Nie zawiedziesz się na wierze.

Post i właściwa dieta, modlitwa i medytacja,

ćwiczenia i oddech, ruch i odpoczynek.

To wszystko jest dobre i pożyteczne,  jednak

tylko wiara Cię usprawiedliwia, uzdrawia, uświęca, czyni doskonałą/ym.

Bóg wtedy milczy

„Boże, dlaczego mnie opuściłeś?

Dlaczego milczysz?

Dlaczego nie działasz?

Dlaczego nie wysłuchujesz?”

Jak często modliłaś/eś się w ten sposób?

Ile razy jeszcze zamierzasz?

Czy nie wiesz, że egzamin trzeba zdać samemu?

Nauczyciel musi milczeć, wierząc w ucznia.  

Dziecko liczy na działanie Nauczyciela.

Uczeń nasłuchuje głosu Mistrza.

A Ty? Kim jesteś?

Czy wciąż dzieckiem i uczniem?

Policz, jak wiele doświadczeń masz za sobą?

Nie zostałaś/eś wypróbowany w ogniu?

Nie okazało się, że jesteś wiele warta/y?

Wciąż nie masz pewności swej wartości?

Nie oczekuj otwartego nieba,

jeśli dorosłaś/eś do odpowiedzialności.

Nie nasłuchuj głosu,

skoro dojrzałaś/eś do bycia słowem.

Po prostu bądź tym słowem, które chcesz usłyszeć.

Najzwyczajniej bądź tym czynem, na który liczysz.

Twoi bliscy, też nieprzyjaciele, wszyscy wokół

potrzebują Twej dorosłej miłości.

Naprawdę przychodzi taka chwila,

w której nie słychać słowa z nieba.

Po co komu takie słowo,

skoro człowiek stał się słowem?

Naprawdę przychodzi takie doświadczenie,

w którym pozostaje się samemu.

A jednak nie samemu,

bo wtedy On i człowiek są tym samym.  

Cisza

Jedynie w ciszy masz szansę na spotkanie się

z tajemnicą, którą jesteś sam dla siebie.

Wraz z Tobą przyszła na świat i razem

odejdziecie dalej, jeśli się z nią nie spotkasz.

Odnosisz wrażenie, że przechodzisz obok?

A może przeczuwasz, że pochylając się

nad cembrowiną studni swojego serca

rozpaczliwie wołasz w głąb o sens życia?

Tylko w krótkiej chwili życia na ziemi,

pomiędzy przyjściem a odejściem,

masz delikatną szansę na zrozumienie siebie.

Jednak ku temu potrzebujesz ciszy.

Pomiędzy krzykiem narodzin a krzykiem śmierci

nastał krótki czas łaski na poznanie siebie.

Nie szanując ciszy, krzyczysz każdego dnia i każdej nocy,

a wokół leją się łzy. Na koniec odejdziesz nieszczęśliwa/y.

W ciszy stajesz się jednością słowa i gestu. 

Nie ma w Tobie żadnego rozdzielenia i obłudy.

A gdy niczego nie ukrywasz pod pozornym gestem

stajesz się prawdą, której nie zaprzeczy nawet śmierć.

Nie frapuj się, że Twoje życie jest cichuteńkie,

może ledwo zauważalne przez innych. 

W ciszy lepiej słychać niewypowiedziane słowa,

na które stać tylko tego, kto rozwikłał własną tajemnicę.

Modlitwa o ludzi Bożej chwały

Jest czas wojny, nie tylko fizycznej, ale przede wszystkim duchowej, dlatego powinniśmy mieć ręce stale podniesione w górze. Chodzi o modlitwę wstawienniczą za ludzi, decydujących o użyciu broni, żeby nie działali pod wypływem ego, ale byli mądrzy, pokorni i współczujący. Powinniśmy też modlić się o powołanie we wszystkich narodach takich liderów, którzy zostali wprowadzeni na wyższy poziom świadomości i poznania.Niech pojawiają się duchowi przywódcy, którzy wyprowadzą ludzi z niewoli strachu, poczucia wstydu i winy ku światłości Chrystusa; ku pełni Ducha. Dziś najbardziej rozchodzi się o chwałę Bożą,objawiającą się w rewelacyjnych ludziach. To ludzie, mający udział w nieprzebranych zasobach mądrości i błogosławieństwa życia. Ogół ludzkości ma już taki poziom świadomości, na którym dostrzega się, że wojna zawsze jest zła. Aby przetrwała ziemia i wszystko, co ją zamieszkuje,potrzebni są rewelacyjni ludzie Bożej chwały. Módlmy się o to, aby się ujawniali, działali i doprowadzili ludzkość do pokuty, która nie jest karą, ale naprawą przez przemianę serc.

Humor

Jeśli czegoś nie rozumiesz, wtedy to oceniasz z własnego punktu widzenia. Tymczasem wystarczyłaby odrobina pokory, żebyś zaczęła/ął się śmiać. Przecież nasze zdolności poznawcze nie są tym samym, co istota zjawiska. Pomiędzy nimi jest szczelina, czasem nawet przepaść,a jej szerokość zależy od poziomu świadomości. Rozumiesz jedynie to, co oglądasz z wyższego poziomu. A gdy rozumiesz, wtedy doceniasz, nie oceniasz. W każdym innym wypadku po prostu się śmiej, akceptując swoje ograniczenia i słabości. Nie bądź sztywniakiem, usiłującym udowodnić rację swoich przekonań i celność rozumienia. Poczuj ulgę śmiechu i przyjemność żartu, gdy „grając na nosie” życie zakpi z Twego rozumienia. Nic nie jest warte próżnego przekonania, że jesteś niezastąpiona/y, więc też urażona/y. Zdolnością śmiania się z własnego pojmowania zachowasz godność w miejsce wstydu i urazy. Humor wzniesie Cię na wyższy poziom świadomości i uzdrowi cierpienie. Dzięki niemu staniesz się twórcza/y.W śmiechu odkryjesz nową/ego siebie.

Bo humor:

– rekonstruuje wydarzenia;

– rewitalizuje wyobrażenia;

– rekontekstualizuje doświadczenia; –

redefiniuje przekonania;

– reformuje zachowania.

Wrażliwość

Uważasz się za osobę bardzo wrażliwą? No to pewnie jesteś, ale miej się na baczności, żebyś nie stał/a się z tego powodu osobą niewrażliwą na uczucia i potrzeby innych. To się nazywa reakcją upozorowaną. Polega na tym, że nadmiernie kompensuje się wadę, wyolbrzymiając jej przeciwieństwo. W ten sposób można stać się wielkim egoistą. Oby wrażliwość nigdy nie stała się cwanym sposobem na zaspokajanie egoistycznej neurozy. Skoro jesteś wrażliwa/y na zachowania albo emocje innych, nie żądaj od nich, żeby całkowicie z niech zrezygnowali. Oby wrażliwość nigdy nie służyła narcyzmowi. Jeśli emocjonalnymi reakcjami ograniczasz argumentację, być może swoją wrażliwością kontrolujesz innych? Przecież uczucia innych też są ważne! Wrażliwość nie równa się narcyzm. Jednak prawo do wrażliwości zbyt łatwo przeradza się w odbieranie praw innym. Uważaj, bo wrażliwością łatwo pompować własne ego.

Najlepsze wyjście

Gdy jesteś przekonana/y, że nie masz wyjścia i jesteś w potrzasku, właśnie zdarzyło Ci się najlepsze wyjście.Po prostu samo się rozwiązuje, a Ty jesteś świadkiem cudu, który dzieje się w Twoim życiu. Rozwiązania, które podsuwa Twoje ego, zapętlają życie jeszcze bardziej. Ulga jest krótkotrwała, a potem już tylko gorzej. Prostota rozwiązania i radość duszy sugerują, że wychodzisz na wolność. Zorganizował Ci to Duch Święty. Tylko przyjmij i daj się prowadzić. Mury więzienia rozpadają się bez Twego udziału. Sen właśnie zamienia się w jawę.