Utracona jedność

Wielką iluzją ludzkości jest przekonanie o istnieniu cudownej postaci Kochanki/a i stworzeniu z nią idealnego związku. Przekonanie, że istnieje ta jedna, wyjątkowa osoba, która jest dla nas odpowiednia i nada sens naszemu życiu, jest nieświadomym przeniesieniem idei utraconego Ogrodu Życia na relację z inną ludzką postacią. Pierwotnej jedności wciąż szukamy i nieustannie przekonujemy się, że nie ma takiego człowieka, która potrafiłby naprawić naszą zdemolowaną psychikę i opowiedzieć historię naszego życia w zupełnie nowy sposób.

Utracona jedność, od której uzależniamy poczucie spełnienia, szczęście i wewnętrzny spokój, jest udziałem każdego, ponieważ nie ma idealnego rodzica, którego nieświadomie projektujemy na idealną Kochankę i Kochanka. Dlatego, jak naćpani, wciąż brniemy w nowe znajomości, szukając kogoś, kto zawsze będzie przy nas, będzie czytał nam w myślach, wiedział, czego pragniemy i zaspokajał niewypowiedziane przez nas potrzeby. Marzymy o dobrym rodzicu, który uchroni nas przed cierpieniem.

Na podstawie najwcześniejszych doświadczeń z dzieciństwa kształtują się wzorce, do których nieustannie odnosimy samych siebie oraz idealną Kochankę albo Kochanka. To jakby neurologiczna i emocjonalna mapa, ukształtowana doświadczeniem straty Ogrodu Eden.

W efekcie wciąż się rozczarowujemy, cierpimy i tracimy nadzieję na idealną miłość, bo szukamy partnerów, których kochamy za to, że prędzej czy później zadadzą nam dobrze znane rany dzieciństwa.

Szaleństwo, prawda?

Szaleństwo nieświadomości.

Co możemy z tym zrobić?

Oczywiście stać się świadomymi.

W jaki sposób? Najprostszy możliwy, tylko że go odrzucamy, bo rujnuje nasze naiwne, popkulturowe wyobrażenia o miłości w idealnym związku.

Jeśli oczekujesz czegoś po Kochance/ku, świadomie zapytaj samą/ego siebie: Dlaczego nie oczekujesz tego po sobie?

Jeśli pragniesz czegoś od Kochanki/ka, świadomie zapytaj samą/ego siebie: Dlaczego nie zapewniasz sobie tego sam/a?

Jeśli myślisz, że z ust Kochanki/ka padnie ważne pytanie: Uświadom sobie, że możesz sam/a zadać sobie to pytanie.

Jeśli wreszcie marzysz, że z Jej/Jego ust usłyszysz ważną odpowiedź: Świadomie poszukaj jej w sobie.

Proste?

Bardzo proste, tylko po co w takim razie – wielu z Was zapyta – szukać miłości i tworzyć związki, skoro możemy być samodzielni i odpowiedzialni?

No właśnie. Po co?

Może właśnie nadszedł moment, w którym sobie uświadomisz, jak bardzo jesteś dziecięca/y i niesamodzielna/y, bo jesteś bardzo daleko od Boga w Tobie?

Bóg nie jest daleko od Ciebie. Wystarczy, że odkryjesz Jego obecność w sobie, a wtedy doświadczysz pięknej jedności Ogrodu Eden. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

trzynaście − 12 =